• Mirësevini tek Forumi Virtual

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diksutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti.

    Regjistrimi është plotësisht falas në komunitetin tonë, pasi të regjistrohesh do të gëzosh shumë të drejta si të japesh mendimin tënd në një diskutim, të hapësh një diksutim tëndin, të komunikosh me anëtarët e tjerë të komunitetit në mënyrë private, të marësh pjesë dhe të votosh në konkursin e poezisë dhe të fotografisë dhe shumë opsione të tjera... duke përdorur mënyrën më të thjeshtë dhe të sigurtë për tu rregjistruar
    GOOGLE Microsoft Yahoo

    Për cdo problem mos hezitoni të na " KONTAKTONI ".

A ka shkuar shumë larg antisemitizmi i Iranit, që të mund të frenohet?

Marla

Rootless Tree!
Kështu që një regjim antisemit mund të mos preket nga logjika e deterencës. Shumë prej llogarive të Izraelit se cilat masa ushtarake janë të nevojshme për sigurinë e tij, varen nga natyra e antisemitizmit të Iranit
Historiani i Yale University, Timothy Snyder i është borxhli kryeministrit të Izraelit, Benjamin Netanjahu, i cili kohët e fundit e ka bërë librin e ri të Snyder më interesant sesa studimi i tij i jashtëzakonshëm meriton të jetë. Dhe Netanjahu i është borxhli Snyder, teoria e të cilit se antisemitizmi i Hitlerit ishte gjerman ngre dy pyetje: A është antisemitizmi i regjimit iranian i rrënjosur, sikurse qe ai i Hitlerit, në një teori historie që kërkon genocid? Në rast se po, kur Irani të bëhet një fuqi bërthamore, a mund të ndalohet ai nga vendosmëria e tij e shpallur për ta shkatërruar Izraelin?

Netanjahu kohët e fundit risolli në vëmendje, se një klerik palestinez pati ndikim në vendimin e Hitlerit për të vrarë hebrenjtë e Europës. Netanjahu tha se më 28 nëntor 1941, kur Hitleri parapëlqeu t’i dëbonte hebrenjtë e Europës, në vend që t’i shfaroste ata, Haj Amin al-Husseini, myftiu i madh i Jerusalemit, u takua me Hitlerin dhe i kërkoi atij që “t’i digjte ata”.

Sigurisht që myftiu e favorizoi genocidin; por është gjithashtu e sigurt se ai nuk pati ndikim në nisjen e tij. Vrasjet masive – Holokausti – e shoqëruan ushtrinë gjermane, sidomos pas shpërthimit të luftës në shtator 1939, dhe sidomos pas pushtimit të Bashkimit Sovjetik në qershor 1941. Por ajo nuk qe e garantuar deri më janar 1942 kur “zgjidhja përfundimtare” u bë eksplicite në Konferencën e Wannsee-s. Por që nga momenti kur Hitleri u takua me myftiun, rreth 700,000 hebrenj sovjetikë u ekzekutuan. Snyderi dhe jo Netanjahu, duhet dëgjuar lidhur me gjenezën e Holokaustit.

Përpjekjet për të shpjeguar obsesionin e Hitlerit ndaj hebrenjve nisën me idenë se ai ishte një i çmendur i pakuptueshëm “Teppichfresser” (ngrënës tapetesh). Teoria ngushëlluese ishte se asnjë teori nuk mund ta shpjegojë Hitlerin sepse ai ishte i pashpjegueshëm, një monstër, një fenomen i pa precedent apo shembuj.

Gjithsesi, në vitin 1996, libri i Daniel Goldhagen “Hitler’s Willing Executioners: Ordinary Germans and the Holocaust” argumentonte se shpjegimi i gjenocidit ishte kulturimi – shekuj të tërë të gjermanëve të kushtëzuar nga ideja e vetme e “antisemitizmit eliminatorist”. Kjo vendosmëri konjitive e ktheu Hitlerin thjesht në katalizatorin që ndezi një shoqëri të sëmurë dhe të rrënuar kulturalisht.

Kjo shkaktoi kundërpërgjigjen e Christopher Browning, autori i “Ordinary Men” (1992), një studim mbi të rekrutuarit gjermanë me moshë të mesme që u bënë pjesëmarrës lejues në vrasjet masive të batalioneve të policisë në Poloni. Browning theksoi se socializmi i mbartur – shekuj kushtëzimesh – nuk mund ta shpjegojnë vrasjen e miliona njerëzve nga Khmerët e Kuw-së në Kamboxhia apo masakrën e miliona kinezëve gjatë Revolucionit Kulturor të Maos.

Ajo që ndodhi në ato vende dëshmoi fuqinë e një ideje – marksizmin të kuptuar si një mandat për të çrrënjosur “ndërgjegjet e rreme” – për të legjitimuara dhe madje për të pasur mandat për të vrarë në masë. Në librin “Black Earth: The Holocaust as History and Warning”, të botuar në shtator, Snyder argumenton se origjina e Holokaustit ka qenë e fshehur edhe pse ishte në dukje e qartë, në idetë që Hitleri artikulonte në “Mein Kampf” dhe në fjalimet e tij.

Snyder e paraqet Hitlerin si më të rrezikshëm se një të çmendur, një Hitler që zbaton logjikën e një botëkuptimi koherent. Jeta e tij qe një fiksim për t’i dhënë përgjigje një ideje aq radikale sa që jo vetëm refuzonte të gjithë traditën e filozofisë politike por edhe vetë mundësinë e filozofisë, të cilën Hitleri e zëvendësoi me zoologjinë.

“Në botën e Hitlerit,” shkruan Snyder, “i vetmi ligj ishte ai i xhunglës”. Struktura e pandryshueshme e jetës i përcaktonte racat e ndryshme humane në qenie të ndara. Vetëm racat janë të vërteta dhe ato janë të izoluara në një armiqësi të pafundme të ndërsjellë, në mendjen e Hitlerit, sepse jeta është një betejë konstante për gjëra të pamjaftueshme si toka, ushqimi apo nevojat e tjera.

Një grup, gjithsesi, e helmoi planetin me një tjetër ide. Për Hitlerin, thotë Snyder, “ishin hebrenjtë që i thanë njerëzimit se ishin mbi kafshët e tjera dhe se kishin aftësinë që të vendosnin vetë për të ardhjen e tyre”. Sipas Hitlerit, “Etika si e tillë ishte një gabim; i vetmi moral ishte besnikëria ndaj racës”. Hitleri, i cili nuk ishte qytetar gjerman deri 11 muaj përpara se të bëhej kancelar i Gjermanisë, nuk ishte një nacionalist por një racialit i cili tha “qëllimi më i madh i qenieve njerëzore” nuk është “ruajtja e një shteti apo qeverie të caktuar, por ruajtja e llojit të tyre”. Dhe se “të gjitha ngjarjet botërore historike nuk janë asgjë më shumë se sa shprehja e vetë-ruajtjes së udhëhequr nga racat”.

Tani, mendoni sikur Iranit të mos i ndalohej të vihej në zotërim të një arme të shkatërrimit në masë nga barrierat e vogla të parashikuara nga marrëveshja e fundit bërthamore. Dhe mendoni sikur regjimi Iranian ta kishte vërtet për qëllim atë që thotë për hebrenjtë dhe “entitetin e tyre Zionist”.

Dhe më pas zbatoni paralajmërimin e Snyder: Idetë kanë pasoja. Ideja e antisemitizmit është unike në kohëzgjatjen e saj dhe në forma të shumëllojshme. Ajo mund të shprehë një mentalitet që është i shkëputur, si në rastin e Hitlerit, nga përllogaritjet e interesit kombëtar.

Kështu që një regjim antisemit mund të mos preket nga logjika e deterencës. Shumë prej llogarive të Izraelit se cilat masa ushtarake janë të nevojshme për sigurinë e tij, varen nga natyra e antisemitizmit të Iranit.

George F. Will, The Washington Post
 
Top