• Mirësevini tek Forumi Virtual

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diksutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti.

    Regjistrimi është plotësisht falas në komunitetin tonë, pasi të regjistrohesh do të gëzosh shumë të drejta si të japesh mendimin tënd në një diskutim, të hapësh një diksutim tëndin, të komunikosh me anëtarët e tjerë të komunitetit në mënyrë private, të marësh pjesë dhe të votosh në konkursin e poezisë dhe të fotografisë dhe shumë opsione të tjera... duke përdorur mënyrën më të thjeshtë dhe të sigurtë për tu rregjistruar
    GOOGLE Microsoft Yahoo

    Për cdo problem mos hezitoni të na " KONTAKTONI ".

Eksperimenti social i violinistit të famshëm.

Joshua Bell, një violinist i famshëm, dëshiron të bëj një eksperiment : një mini koncert në metro – në e Washington – it me një violinë të vitit 1713. Sipas jush sa persona mendoni se ndaluan t’a dëgjojnë ?
Eksperimenti (2007) u regjistrua nga një kamera e fshehtë . Nga 1,097 njerëz që kaluan pranë tij, vetëm 6 u ndalën t’a dëgjojnë. Për performancën e tij gati 45 – minutëshe, Bell grumbulloi 32,17 dollarë nga 27 kalimtarë. Vetëm tre ditë më parë, kishte shitur të gjitha biletat, në Symphony Hall në Boston me një repertor të ngjashëm, ku çmimi për një vend në platè ishte 100 dollarë.

Kështu pra askush nuk e vuri re që një nga violinistët më të famshëm në botë po luante pjesë shumë të vështira me një violinë miliona dollarëshe. Kjo tregon se në një kontekst të zakonshëm është shumë e vështirë të vihet re e bukura dhe për fat të keq, të gjithë biem në këtë paragjykim.Një nga konkluzionet e mundshme pas eksperimentit mund të jetë: nëse nuk gjejmë kohën për te ndaluar dhe dëgjuar kur një nga muzikantët më të mirë në botë po luan disa nga meloditë më të shkelqyera, sa gjëra të tjera të jashtëzakonshme po humbasim pasi s’kemi qenë në gjendje t’i vlerësojmë ato? Çfarë mendoni? A jemi në gjendje të njohim talentin në një kontekst të zakonshëm ?



Por një reflektim tjetër është se kjo sjellje mund të konfirmojmë gjithashtu edhe teorinë që aparenca vlen më shumë se thelbi ; I njejti person luan në nje teater dhe ben sold out, por nëse shfaqet si nje artist rrugesh, behet zoteria askushi. Personalisht do isha ndalur,(të paktën për pak minuta) sepse më tërheqin artistet e rruges, piktoret, kengetaret, xhongleret… Ata ofrojne mundesi argetimi dhe grumbullimi falas, pa reklama,pa drita prozhektoresh,pa veshje te kushtueshme, pa makiazhe… performojne ne rruge dhe sheshe te hapura perballe nje publiku të rastësishëm…shpesh pa asnjë lloj përfitimi.

Janë të rrallë njerëzit që nuk e gjykojnë një libër nga kopertina, por me kureshtje,pasion e durim shfletojnë faqet e tij për të zbuluar historinë, thelbin, magjinë. Sepse thesaret më të bukur shkojnë përtej një fytyre të bukur, një mënyre të caktuar veshje apo një qëndrimi “delikat” që jo rrallë fsheh një personalitet befasues. Sidoqoftë, nëse ka diçka që të gjithë e dimë është se paragjykimet dhe stereotipet janë për shumë njerëz një e vërtetë absolute, ku ç’ka është e bukur është detyrimisht dhe e mirë, ç’ka eshte tërheqëse eshte edhe fisnike, ç’ka shndrit e llamburit është padyshim me shumë vlerë…Të gjitha këto na bëjnë të jetojmë në një shoqëri që në të vërtetë është hipokrite.


Burimi: Filozofi cdo dite
 
Oh i adhuroj dhe une keta artistet qe sperkasin shpirtrat e njerzve ne rruge me tinguj e copeza te shpirtit tyre artistik.
I ndjek,ketu ne Athine ne Qender shume shpesh,zakonisht ka gjithnje,shkoj shpesh nga nje rruge kastile sepse e di qe aty zakonisht gjenden .

Kështu pra askush nuk e vuri re që një nga violinistët më të famshëm në botë po luante pjesë shumë të vështira me një violinë miliona dollarëshe. Kjo tregon se në një kontekst të zakonshëm është shumë e vështirë të vihet re e bukura dhe për fat të keq, të gjithë biem në këtë paragjykim.

Shume e vertet kjo,por mos te harrojme se violina instrumentalet jo gjithnje jane per nje vesh te gjere.
 
Edhe një herë u konfirmua e vërteta e hidhur, se ne si njerëz shohim me sy e jo me tru.

Kurse un do ta thoja ndryshe. "Jo te gjitha kan sy per tpa". Edhe qorri mund te shikoje me shume se ai qe ka sy. Mos harro edhe se shume nga ne nuk e njofin artin.

Te tregoj nje histori te shkurter. Vite me pare as qe ja kisha iden se çishte teatri, kisha pershtypjen se ishte per njerez deshtak dhe qe kishin kohen me tepric. Por kur kam hy me pa me syt e mi (ne fakt me detyruan, si shpirt i keq kam shku) humba komplet. Nuk ma merrte mendja se do te me pelqente aq shume.

Por edhe pse njerzit realisht mund ta dashurojn artin ndonjehere dhe koha behet armiku yt numer nje.
 
Kam idene se jo te gjithe jane krijuar per te dashur dicka me se sben.
Pra sikur piramidat e ushqimeve...kam idene se edhe ne si njerez cdo klase ka tipat e personave qe duhet te kete per cdo kategori.
Kjo me sjell ne mendje shembelltyren ne Bibel per talentet.
 
Private conversations
Help Users
    Top