• Mirësevini tek Forumi Virtual

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diksutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti.

    Regjistrimi është plotësisht falas në komunitetin tonë, pasi të regjistrohesh do të gëzosh shumë të drejta si të japesh mendimin tënd në një diskutim, të hapësh një diksutim tëndin, të komunikosh me anëtarët e tjerë të komunitetit në mënyrë private, të marësh pjesë dhe të votosh në konkursin e poezisë dhe të fotografisë dhe shumë opsione të tjera... duke përdorur mënyrën më të thjeshtë dhe të sigurtë për tu rregjistruar
    GOOGLE Microsoft Yahoo

    Për cdo problem mos hezitoni të na " KONTAKTONI ".

Njeriu dhe natyra.

Nicktjeter

Per aspera ad astra.
Njeriu ka harruar prejardhjen e vet. Duke i dhene prioritet gjerave materiale ka harruar natyren, ka harruar te jete i lire, ka harruar te komunikoje me natyren.
Duke menduar që industria është civilizim, civilizimi i vertete ndodh aty jashte, mes pemeve që marrin fryme, mes dallgeve që peshperisin, mes oksigjenit.
Ata na therrasin per ndihme.
Ne duam ndihmen e tyre.
Julia Butterfly Hill, kur ishte vetem 23 vjece , u ngjit siper një peme te quajtur Sequoia sempervirens per te mbrojtur kete peme 1500 vjecare , ne Californi.
Pacific Lumber Company donte që ta priste por ajo qendroi mbi peme plot dy vite. E gjate 55 metra që e quajti me perkedheli ''Hene''.
Ajo levizte ndonjehere pergjate trungut që te bente pak aktivitet fizik dhe merrte ushqime nga ca miq te saj me ane te disa litareve.
Lisa e Simpson është frymezuar pikerisht nga Julia, ne një episod ku shfaqet që ben te njejten gje.
Ajo mori shume kercenime , vuajti shira dhe breshera, derisa Pacific Lumber Company u pajtua me zgjedhjen e saj dhe vendosi te mos e priste.
Ne një liber te saj shkruan :
U gjenda e vetem ne një pyll me sequoie dhe papritur u rrembeva nga bukuria e tyre dhe mbi te gjitha nga thirrja per ndihme. Sa me shume hyja ne kete pyll aq me shume dilja nga zhurma e civilizimit, e aq me shume ndjeja që brenda meje po lindte dicka e mrekullueshme, që skisha provuar kurre. Ndihesha ne harmoni me cdo gje që me rrethonte. Ajri që thithja ishte ndryshe, me i fresket, me me arome, me puro. Kudo që kthehesha kishte jete, por jo vetem e shihja por edhe ndjeja. Kuptova ne ate momente çfarë do thote te ndihesh i gjalle, te ndjesh impulset e një pylli që jeto, jo si tani që shoqnia që na meso nga goja e atyre te ashtequajtur shkenctar apo politikane. Ve re papritur që gjithcka që te kane mesuar se si te sillesh mire e te jeni besnik e sherbyes i atyre që jetojne ne dhomat me botona është falso. JETA është dicka tjeter.
Ekziston , prej gjithmons, një energji që te jep qetesi dhe lumturi dhe që e kemi te gjithe afer shqisave tona, por që nuk dime ta perthithim sepse keshtu ne vazhdojme që te jemi sherbyes te dickaje që nuk na takon. Ne kete menyre do fikesh energjite e trupit tend, e si një zombie do vazhdosh te mbijetosh ne një shoqeri që ste takon derisa sdo fikesh i teri. Ne dy bite që kam ndenjur mbi peme e kam quajtur Hene, arrita te hyja ne sintoni me gjigandin e madh te pyllit dhe ai me mesoi se si te perceptoja dhe te perthithja energjite e holla te natyres, dhe ne ate moment zbulova që brenda nesh ka dicka te madhe, infinite që ne fund te meson se si te jesh një specie e vecante, e ndryshme nga gjitha ato cf shoqerine teknologjike pej shekuj te shekujve na kane mesuar që ti besojme e konsiderojme si gjera te perparuara.
Ne ato momente mesova që dashuria e Krijuesit është forca e Natyres. Vdekja tani sme tremb me sepse kam arritur ate cf cdo qenie njerezore kerkon per gjate gjithe jetes. Nga kjo eksperience e imja kam mesuar cili është roli cdo nburri dhe femre ne kete planet : te jetosh ne harmoni me cdo qenie njerezore ,kafsherore apo vegjetale e per gjithe kohen që ne do jemi ne tranzit ne kete bote.
Qofshin bekuar ata që dinte te degjojne dhe te veprojne dhe si rezultat te bejne pjesen e tyre si bijte e Tokes

Dhe akoma :
Ne kete katedrale te madherishme mund te ndjeja unin tim te brendshem te transfomohej ne një jete te re. Kam qendruar e ulur per shume kohe duke qare. Ne fund lotet u transformuan ne lumturi e lumturia ne një kakarisje nga e qeshur, dhe ashtu qendrova duke qeshur per gjithe ate bukuri që me rrethonte.

#sa me prane natyres
#sa me prane civilizimit
 
Top