Korçë, vjolinë e bukur e Jugës, cili âsht shpirti i yt

Lauri

Anunnak
DOM LAZER SHANTOJA PËR KORÇËN, 1941 :

“Korça ishte qytet ! Tekembramja nji qytet në Shqipnì ! Shetitore të gjana, rruga e rrugica të drejta, shtëpija të bukura si vila, pomendore e lulishta. Nji pastërti të pakundshoqen në tanë Shqipnìn. Tepsì. Ajri i kulluet të prehte hundët dhe të freskonte mushknijtë. Më dukej se ishem në nji qytet t’Engadinës. Malet përreth cikalue me borë më kujtojshin pikturat e Segantinit. U enthuzjazmova për Korçë. Aty bâna edhe nji zbulim t’interesantshëm. Shkova nji ditë me pamun Motrat Stigmatine. Më përsillte nji çupkë korçare. Më pyet: ‘A i keni motra ?’ ‘Jo, - i përgjegji, - nuk i kam motra, por kështu i quejmë na’. Më pyet prapë çupa e vogël, çiçeronka e ime: ‘Po prej nga jeni ju ?’ I përgjigjem: ‘Prej Shkodre’. E ajo me serjozitetin mâ të madh: ‘Eh ! Prandaj nuk dini me folë shqip...’. Si mos me qeshë ? Lotët me duelën prej gazit.

Kam bâmun disa vizita në Korçë. Ndër shtëpija kristjane e myslimane. Kam kaluemun aty disa orë të paharrueshme. Pritje e përzemërt, e qeshun, bisedime t’interesantshme, atmosferë elegance e qytetnimi. Djelm të rì puth kanë frekuentue universitete, zonjusha puth kanë krye konservatoriume të flasin mbi çashtjet mâ djegse të ditës, mbi problemet mâ t’interesantshme të jetës. Me nji zonjushë korçare nuk ke frikë se bân nji gaffe me folun, bje fjala, mbi kromatizmin e Debussy-it apo mbi librin e fundit të Daniel Rops-it. Janë “à la page”. Korça m’âsht pëlqye tepër.

Kam dalun prej Korçe tue bluemun nëpër mend lamshin e nji përralle të Hoffmann-it. Ai shkruen për nji shpirt puth rrinte ndryemun në nji vjolinë. Korçë, vjolinë e bukur e Jugës, cili âsht shpirti i yt ?...”.

Nga: Tiranë-Korçë, në ‘Tomori”, 29 mars 1941.
(A.plasari)
FB_IMG_1611743742194.jpg
FB_IMG_1611743729956.jpg
FB_IMG_1611743739005.jpg
FB_IMG_1611743734580.jpg
 

Lauri

Anunnak
Pak por, edhe ato qe nuk arrij ti kuptoj mundohem. Me pelqen si dialekt se di pse me kujton ate shqiperine e hershme krenare te traditave.
Qesha me lot, kur merr vesh vajza korçare që është shkodran....' aa për atë nuk din shqip ti ??
 

Monique

With or Without u
Staf në FV.AL
“Korça ishte qytet ! Tekembramja nji qytet në Shqipnì ! Shetitore të gjana, rruga e rrugica të drejta, shtëpija të bukura si vila, pomendore e lulishta. Nji pastërti të pakundshoqen në tanë Shqipnìn. Tepsì. Ajri i kulluet të prehte hundët dhe të freskonte mushknijtë. Më dukej se ishem në nji qytet t’Engadinës. Malet përreth cikalue me borë më kujtojshin pikturat e Segantinit. U enthuzjazmova për Korçë. Aty bâna edhe nji zbulim t’interesantshëm. Shkova nji ditë me pamun Motrat Stigmatine. Më përsillte nji çupkë korçare. Më pyet: ‘A i keni motra ?’ ‘Jo, - i përgjegji, - nuk i kam motra, por kështu i quejmë na’. Më pyet prapë çupa e vogël, çiçeronka e ime: ‘Po prej nga jeni ju ?’ I përgjigjem: ‘Prej Shkodre’. E ajo me serjozitetin mâ të madh: ‘Eh ! Prandaj nuk dini me folë shqip...’. Si mos me qeshë ? Lotët me duelën prej gazit.

Kam bâmun disa vizita në Korçë. Ndër shtëpija kristjane e myslimane. Kam kaluemun aty disa orë të paharrueshme. Pritje e përzemërt, e qeshun, bisedime t’interesantshme, atmosferë elegance e qytetnimi. Djelm të rì puth kanë frekuentue universitete, zonjusha puth kanë krye konservatoriume të flasin mbi çashtjet mâ djegse të ditës, mbi problemet mâ t’interesantshme të jetës. Me nji zonjushë korçare nuk ke frikë se bân nji gaffe me folun, bje fjala, mbi kromatizmin e Debussy-it apo mbi librin e fundit të Daniel Rops-it. Janë “à la page”. Korça m’âsht pëlqye tepër.

Kam dalun prej Korçe tue bluemun nëpër mend lamshin e nji përralle të Hoffmann-it. Ai shkruen për nji shpirt puth rrinte ndryemun në nji vjolinë. Korçë, vjolinë e bukur e Jugës, cili âsht shpirti i yt ?...”.

Nga: Tiranë-Korçë, në ‘Tomori”, 29 mars 1941.
(A.plasari)
Pervec atyre qe kam bere me bold , te tjerat i kuptova
 

Endrra

VIP
Ndajfolje
Tekembramja- teksefundi
Mbiemer
Cikelue.. sperkat .. cikla .
Pomedore... pemtari ose frutore
Ndryemun ( rrjedh nga fjala shqipe dry)... mbyllur
 
Top