Të them diçka...??

- "Mund të të them diçka? Por mos mendo keq!"
- "Thuaj....pa ndrojtje"
- "Te kam zili, do doja te isha si ti. Ke hasur ne njerez te keqinj, te rreme, genjeshtar.. njerëz që të kanë plagosur për vdekje, por je këtu dhe rri qetë dhe vazhdon të buzëqeshësh... si ia dilni?”
- "Është e thjeshtë, kur shpirti yt është i pastër, kur e di që ke dhënë gjithçka, që nuk ke gënjyer apo bërë asgjë për të dëmtuar tjetrin, edhe nëse mundesh, do të gjesh paqen e vërtetë".
- “Lum ti, pas asaj që ke vuajtur, do të kisha bërë diçka tjetër”.
- "Ndoshta po, por une jam më superior, ndryshimi eshte ky. Veç kesaj kuptova qe keto qenie nuk e meritojne aspak vemendjen time, këta njerëz nuk jane asgjë...kujto, e keqja dhe ligësia nuk fitojnë kurrë!! Tani ose më vonë, këta përbindësha do të gjejnë se kush do t'i kthejë borxhin me kamatë, kush do t'i heqë maskën që kanë veshur dhe, bashkë me të, gjithë kështjellën e gënjeshtrave mbi të cilën kanë ndërtuar jetën e tyre. Viktimat e kaq shumë poshtërsive do të njohin njëri-tjetrin, atëherë do të jetë me të vërtetë apokalipsi 💥!!!

A ju kujtohet thënia? Njeriu i mençur nuk vepron, ai ulet i qetë në breg të lumit duke pritur që të kalojë kufoma e armikut të tij”.
- "Edhe unë mund të pajtohem, por a nuk ju zemëron fakti që këta njerëz ju gënjejnë dhe ju shpifin ndërkohë që po ju mëshirojnë në heshtje?!"
– “Jo, rrëshqet krejtësisht e nuk zë vend tek unë sepse e dinë që e vërteta ime është e vetmja e vërtetë... Do ta mohojnë gjithmonë, por do të duhet të merren herët a vonë. Ka njerëz që luajnë pisllëk gjithë jetën dhe më pas, të kënaqur sepse nuk hakmerren për të keqen e shkaktuar, supozojnë se ja kanë dalë. Me kënaqësi i lë ta besojnë...do të jetë koha t'ua sjell faturën, jo unë... Unë fluturoj lart ☝️, më në fund i lirë për të jetuar. Ata besojnë se e kanë fituar ndeshjen, por vetëm sepse nuk e kuptuan një gjë: Unë as nuk dola fare në fushë për të luajtur 🤷. Nuk më intereson të rrokullisëm në baltë. Qetësia, qetësia e zemrës, liria dhe dashuria për veten time janë fitorja ime dhe është ky ndëshkimi i tyre!” 🤷

By anunnak-ut mos i thoni asgjë, pashë dhe dëgjova mjaft 🙃🙂
 
Mbërrijmë në një moshë, me lodhje dhe shumë gabime, në të cilën nuk ndjejmë më nevojë të shpjegojmë asgjë për veten tonë. Ju nuk jepni më broshurën e udhëzimeve, nuk keni pse t'i provoni asgjë askujt. Ju nuk keni nevojë për miratimin e të tjerëve. Ju nuk hyni në konkurrencë, nuk doni domosdoshmërisht të jeni të pëlqyer, nuk keni më frikë të thoni jo, kur është e nevojshme. Ne pranojmë të zhgënjehemi dhe të zhgënjejmë, kuptojmë se ndonjëherë është edhe faji ynë që idealizojmë shumë. Njeriu thjesht bëhet më i madh ose më shumë si vetvetja. Që atëherë ndoshta nuk është një qëllim, por më pëlqen të besoj se është kështu ...FB_IMG_1658468270584.jpg
 
Poezi nga Rina Vuçetaj

Grua,
të thanë të dashurosh
se ti dhe dashuria i falni botës jetë.
E më pas të gjykuan
se u dashurove heret,
dashurove tepër
ose u dashurove shpejtë.
Buzëqesh – të thanë,
se buzëqeshja është butësi
e ndryshe nuk të duan.
E kur dhimbjet e jetës
t’u bënë lot të fshehur,
e sytë refuzuan të qeshin
një ditë…
ti ishte ndryshe,
ti u bëre zhgenjim,
perseri të gjykuan.
Të mesuan të mos lodhesh,
e nëse lodhesh – të mos ankohesh,
ose, edhe nese ankohesh
të mos e bësh zëshem.
E kur u bëre një me heshtjen
të gjykuan pse s’ke zemer,
aq sa për të hapur zemren
për të ndarë lotët
ose buzëqeshjen.
Grua,
ti në krahë mbanë
peshen e dhimbjes së gjeneratave
dhe peshen e rregullave të pa shkruara.
Ti nuk mund të ndryshosh historitë
që të formësuan rrugën,
ose të thashë lotët
që ujvara dhimbjeje krijuan.
Por TI,
je ngjyra që vet e zgjedhë:
e lodhur ose plot jetë,
e buzëqeshur ose e trishtuar,
e urryer ose e dashuruar…
Ti mund të hapesh të tjera dyer,
të fillosh të tjera rrugë,
nese refuzon t’i mesosh vajzes tënde
secilen dromcë nenshtrimi
që ty të mesuan
 
Tju them dicka?
"E vendosa,do mbyllem ne psikiatri...

~Je çmendur gje,pse moj ça pate???

"Jam çmendur pra,shoh gjera qe nuk ekzistojne.
Sa here hap portofolin me duket sikur kam leke ne te"...

😔😔😔😔
 
Top